این گوشی دوست داشتنی اعتیادآور

این گوشی دوست داشتنی اعتیادآور

این روزها در خانه‎ها، مهمانی‎ها و جمع‎های خانوادگی یا دوستانه، مترو و خیلی جاهای دیگر، افرادی را که سر از گوشی‎های همراهشان برنمی‎دارند را حتما دیدید. البته اگر سر خودتان در گوشی نباشد! انگار گوشی همراه به موجودی زنده تبدیل شده و با خیلی از ما زندگی می‎کند. با موبایل می‎خندیم، اخم می‏‎کنیم و گاهی هم دعوایش می‎کنیم! 

  این اتفاق برای نوجوان‎ها بیشتر رخ می‎دهد. به این دلیل که عموما نوجوان‎ها به تنهایی و خلوت علاقه دارند و می‎خواهند فضایی خصوصی و مستقل برای خود داشته باشد. اصلا یکی از اقتضائات سن نوجوانی انزواطلبی است. به همین خاطر وجود وسیله‎ای با امکان برقرار کردن رابطه در زمان‎های مختلف، موجب افزایش این انزوا می‎شود، اگرچه در ظاهر گسترش‎دهنده رابطه‎هاست! 

 اگر در گذشته دوستان مدرسه، تلفن و... اوقات خالی نوجوانان را پر می‎کرد، امروز دوستان یا ادلیست‎های حاضر در تلفن همراه جایگزین آنها شده‎اند. با این تفاوت که قبل‎ترها این ارتباط مقطعی بود و پدر و مادرها هم تا حدی ناظر بر این روابط بودند، ولی امروزه گوشی‎های همراه نه از دست نوجوانان جدا می‎شود و نه والدین می‎توانند آن را کنترل کنند. 

  امکانات گوشی‎های همراه از قبیل اتصال به فضای مجازی با حضور افراد با هویت‎های نامعلوم و امکان برقراری مکالمه با پیامک، ارسال عکس و فیلم و از سویی بازی‎های اعتیادآور گوشی‎ها که ساعت‎ها کاربران خود را مشغول می‎کند، این وسیله را به یک تهدید برای روان فردی و اجتماعی و همینطور حریم خصوصی نوجوانان به ویژه دختران تبدیل کرده است.

البته استفاده از تکنولوژی‎های روز اتفاق بدی نیست، اما آنچه ناخوشایند است اعتیاد و هدر رفتن زمان طلایی در دوران نوجوانی است. و تبدیل شدن آن به یک تهدید همراه.

این وسیله از یک سو امور فردی مثل رسیدگی به درس یا کارهای شخصی و... را مختل می‎کند و از سوی دیگر روابط اجتماعی آنها مثل ارتباط با اعضای خانواده، هم‎صحبتی با آنها، حضور در مهمانی و... را غیر طبیعی کرده است. در گذشته دختران اوقات فراغت خود را با هنرهای خانگی و پا به پای مادران و هم‎سن و سالان دور و نزدیک پر می‎کردند ولی اکنون دختران امروزی ترجیح می‎دهند تفریحاتشان هم در فضای مجازی باشد و بازی‎های ابزار تکنولوژی سرگرمشان کند. حتی احساسشان را آدمک‎ها نشان دهند نه خودشان! 

علائم اعتیاد به گوشی همراه
اگر تا اینجا فکر می‎کنید که مخاطب این متن شما نیستید، بد نیست علائم اعتیاد_به_گوشی_همراه را بدانید و خیالتان را راحت کنید.

• تمام کردن شارژ گوشی همراه زود به زود (در صورتی که برای کارهای ضروری صرفا از آن استفاده نمی‎کند)
• اگر فرد ناگهان متوجه شود که گوشی همراه خود را در خانه جا گذاشته و نتواند استرس حاصل از این اتفاق را کنترل کند و حاضر باشد خود را به هر آب و آتشی بزند تا گوشی را بردارد.
• همراه بردن گوشی در حمام یا حتی رختخواب و توجه به پیامک‎های ارسالی حتی در نیمه‎های شب.
• هزینه کردن مبالغ زیادی برای لوازم جانبی گوشی 

این علائم می‎تواند هر کسی را جزء معتادان به گوشی همراه قرار دهد. حتی شما! و حتی ما!

جدای از خطرات امنیتی که دختران را در فضاهای مجازی تهدید می‎کند، استفاده مدام از گوشی همراه سلامت روان آنها را تهدید می‎کند. اعتیاد به هر چیزی سبب خارج شدن از روال عادی زندگی می‎شود و اثر خود را تا سال‎ها بر جسم و روح فرد می‎گذارد. دختران به عنوان مادران آینده باید حساسیت بیشتری بر مراقبت از بهداشت روانی خود داشته باشند.

رهایی از اعتیاد به گوشی
باور به این که کنترل مدام پیامک‎ها و بازی با گوشی و حضور بیست و چهار ساعته در فضاهای مجازی یک مشکل است و ما را از جریان معمول و سالم زندگی باز داشته اولین قدم در راه درمان است.

زمان‎هایی از روز و شب را مشخص کنید و اینترنت خود را قطع کنید تا صدای پیام‎ها یا نوتیف‎ها شما را وسوسه نکند.

حتی برای ترک این عادت وقت تلف‎کن می‎توانید روزانه پانزده دقیقه گوشی همراه خود را خاموش کنید و با ادامه آن در ساعات خواب و حمام و غیره به کمرنگ‎تر شدن حضور آن در زندگیتان تمرین کنید. 

تصور کنید روزی در پارکی کنار دوستانتان نشسته‎اید و می‎گویید من یک مسافرم! سه روزه که از گوشیم استفاده نکردم!