رفتار با فرزندان در سن بلوغ

رفتار با فرزندان در سن بلوغ

 هر پدر و مادری علاقه‎مند است بعد از گذراندن سختی‎های دوران نوزادی و کودکی فرزندش و با ورود او به مدرسه، کمی از نگرانی‎ها و مشکلاتش کاسته شود. ولی هر دوره تربیت_کودک، سختی‎ها و شیرینی‎های خاص خودش را دارد. ورود به مدرسه، همراه با دغدغه‎های تازه‎ای است. مرحله بعد و شاید حساس‎ترین مرحله تربیت فرزند، بحران دوران بلوغ است. برای به سلامت طی کردن این مرحله، کافی است کمی اطلاعات کسب کنیم البته همراه با چاشنی صبر و حوصله.

اگر بدانیم که نحوه برخورد ما با تغییرات روحی و جسمی فرزندمان در این دوره، تاثیر مستقیم دارد بر شخصیت و اعتماد به نفس فرزندمان در دوره جوانی، سختی آن را به جان خواهیم خرید. در اینجا راهکارهای رفتار دردوران_بلوغ را بررسی می‎کنیم.

 

آگاهی دادن به فرزندان
یکی از نقاط مثبت والدین موفق، این است که در هر رده سنی، با توجه به نیازهای فرزندشان، او را آگاه می‎کنند. در این مورد نیز، صحبت کردن با نوجوان در مورد علائم و نشانه‎های بلوغ، قبل از بروز و ظهور آنها، از بسیاری تنش‎های اوایل دوران بلوغ، جلوگیری می‎کند. باید دقت داشته باشیم که بیش از حد نیاز، به آنها اطلاعات ندهیم. تنها نتیجه این کار، درگیر شدن ذهن و فکر نوجوان است.

درک موقعیت
همه ما این دوران را گذرانده‎ایم. پس بهترین راه حل برای کنار آمدن با تغییرات روحی و اخلاقی فرزندمان این است که خودمان را جای او بگذاریم. در این صورت حق را به او می‎دهیم. اگر فرزندمان در شرایطی از رفتارش پشیمان شد و عذرخواهی کرد، به او بگوییم که شرایطش را درک می‎کنیم. اگر از خاطرات دوران بلوغ خود نیز برای او تعریف کنیم، احساس امنیت بیشتری خواهد کرد و تلاش او برای بهبود رفتارش بیشتر خواهد بود.

امر و نهی ممنوع
یکی از علائم دوران بلوغ، متفاوت شدن نوع پوشش، رفتار و صحبت کردن است. نوجوان در این دوران علاقه‎مند است چیزهای جدید را تجربه کند. از ابتدا برای خود و فرزندمان، چارچوبی را بر اساس اعتقادات دینی و اخلاقی و فرهنگی خود معین کنیم. در برابر رفتارهای خارج از چارچوب عکس العمل نشان دهیم اما در برابر مابقی آنها اغماض کنیم. امر و نهی کردن‎های الکی و افراطی، نتایج بدی را در پی خواهد داشت. با کمی گذشت و صبوری، این مشکلات به راحتی حل خواهند شد.

حریم خصوصی
یکی از بارزترین نمودهای این دوران، اهمیت پیدا کردن حریم شخصی برای نوجوان است. تمایل به تنها بودن و گریز از جمع خانوادگی نیز بر همین اساس است. باید بدانیم که این قضیه بسیار برای فزرندمان حیاتی است و نباید این حریم را از آنها بگیریم. احترام گذاشتن به این نیاز فرزند، باعث استقلال در بزرگسالی او خواهد شد. اگر هم نیاز شد کنکاشی در وسایل او داشته باشیم، به گونه‎ای باشد که به هیچ وجه متوجه نشود. 

لجبازی
کله شق بودن و لجبازی، یکی از شاخص‎ترین خصوصیات نوجوان در این دوره است. مخالفت با والدین در هر زمینه‎ای، نشان از بزرگ شدن و پایه گذاری استقلال در وجود فرزندمان است. پس سکوت کردن در مقابل لجبازی‎ها و احترام گذاشتن به عقاید و نظرات فرزندمان، قدمی خواهد بود در جهت رشد فکری و عقلانی او. 

کلید طلایی
در آخر باید این نکته را هم توجه کنیم که تغییرات جسمی و رفتاری در نوجوان، تحت کنترل خودش نیست و در بسیاری از رفتارها، خودش نیز شرمنده و سرگردان می‎شود. پس بهتر است گذشت و مهربانی را در اولولیت رفتارهای‎مان قرار دهیم تا این بحران را به کمک یکدیگر، به سلامت و با آرامش طی کنیم.